STICHTING HISTORISCHE EN HEEMKUNDIGE STUDIES

Beste lezers, sponsoren én auteurs,

Na meer dan tweehonderd artikelen over de geschiedenis, heemkunde en archeologie van onze regio beëindigt onze stichting haar werkzaamheden. Sinds de start van onze serie zijn er met name deze eeuw ontwikkelingen die onze publicatie onder druk zetten. Het aanbod aan artikelen is drastisch gedaald, terwijl ons lezerspubliek steeds smaller werd. Door het beperkte aanbod aan artikelen werd in toenemende mate een beroep op de leden van de redactie gedaan om op een verantwoorde wijze het jaarboek voldoende inhoud te geven. Tegelijkertijd werd het steeds moeilijke om de onbezoldigde functies in bestuur en redactie in te vullen. Verjonging was daardoor niet mogelijk.
Door een dalend aantal intekenaren en de sterk afgenomen sponsoring werd de productie van het jaarboek bovendien te duur.

Nadat we in het Jaarboek 2022/2023 reeds aankondigden dat onze stichting een besluit moet nemen over de toekomst, hebben we in de bestuursvergadering van 24 juni 2026 de gordiaanse knoop doorgehakt. Met spijt in het hart informeren wij u dat onze serie stopt.
We kijken met een gevoel van tevredenheid terug op de 32 delen tellende serie. We danken onze auteurs voor hun bijdragen en zijn onze lezers dankbaar dat ze al die jaren hun interesse in de geschiedenis van het Geuldal hebben getoond. Een speciaal woord van dank gaat uit naar onze sponsoren die de uitgaven zo lang mede mogelijk hebben gemaakt.

We hopen dat de belangstelling voor de geschiedenis van het Geuldal overleeft en dat nieuwe initiatieven daar invulling aan zullen geven.

Bestuur en redactie danken u voor uw betrokkenheid bij de geschiedenis van ons Geuldal,

drs. Rob P.W.J.M. van der Heijden, voorzitter,
ir. Jean Pierre de Warrimont, vicevoorzitter,
drs. Mariëtte Paris-Vankan, secretaris,
J.H.L. Maenen, penningmeester,
drs. Alexander F.Th. Luns,
drs. Marije Cortenraad en
drs. Steven J. Hagers.

In ons vorige bericht kondigde wij de uitgifte van het jaarboek rond Pasen aan. Helaas moeten wij wegens een vertraging in het drukproces de datum van uitgifte van het Jaarboek 2024-2025 voorlopig uitstellen. Wij hopen u zo spoedig mogelijk te kunnen laten weten wat de nieuwe datum van uitgifte zal zijn. Excuses voor het ongemak.

Enkele maanden geleden hebben wij de bestellers bericht over een spijtige uitstel van het moment dat het nieuwe jaarboek beschikbaar zal zijn. Op dit moment zijn alle werkzaamheden weer opgepakt en het streven is het nieuwe jaarboek rond Pasen van dit jaar gereed te hebben en bij de lezers bezorgd. Excuses voor het ongemak, en veel dank voor het begrip.

Architectuur in het Jaarboek 2024/2025: Afgedankte gemeentehuizen zijn relicten van verdwenen kleinschaligheid. Mariëtte Paris-Vankan beschrijft deze vanuit haar kunsthistorische achtergrond in een bijdrage in het Jaarboek 2024/2025 over “Gemeentehuizen, nieuw gebouwd, overbodig en hergebruikt”. Daarnaast beschrijft Els Diederen vanuit haar liefde voor Valkenburg veranda’s en lusttuinen in en rond Valkenburg tijdens de opkomst en bloeiperiode van het toerisme in het Geulstadje.

Het thema van het Jaarboek 2025: Veranderd Geuldal. U kunt ca. 14 artikelen verwachten over onder meer volksgebruiken, toerisme, beroepen, spelletjes, gemeentehuizen, kloosters, uitkijktorens, de rol van het katholicisme, bandceramiek en grensstenen.

Meer informatie over het nieuwe jaarboek is te vinden op deze website. U kunt intekenen via het intekenformulier. De uiterste intekendatum is 1 september 2025.

Het dagelijks leven in het Geuldal wordt sterk beìnvloed door het Rooms-Katholicisme. Mariëtte Paris-Vankan beschrijft in haar artikel Het Rijke Roomse Leven hoe ver die invloed gaat. Marije Cortenraad beschrijft in De verdwenen kloosters in Meerssen de opkomst en teloorgang van de kloosters in het centrum van Meerssen.

Het thema van het Jaarboek 2025: Veranderd Geuldal. U kunt ca. 14 artikelen verwachten over onder meer volksgebruiken, toerisme, beroepen, spelletjes, gemeentehuizen, kloosters, uitkijktorens, de rol van het katholicisme, bandceramiek en grensstenen.

Meer informatie is te vinden op de website www.historiegeuldal.nl. U kunt intekenen via het intekenformulier op dezelfde website. De uiterste intekendatum is 1 september 2025.

EPSON scanner image

Op 16 maart van dit jaar is de Wilhelminatoren in Valkenburg, een icoon in het Heuvelland, ingestort. De toren was in 1906 opgericht door de “Vreigeleers van Kur-Comité Falcobergia, mede als antwoord op de in 1905 opgerichte stalen uitzichttoren in Geulhem. De Wilhelminatoren werd bovendien opgetrokken in mergel! In het Jaarboek 2024/2025 van onze stichting, dat in november verschijnt, wordt een artikel gewijd aan de geschiedenis van de Wilhelminatoren. Meer informatie over het jaarboek vindt u op onze website, bestellen kunt u hier.

Het nieuwe Jaarboek 2024/2025 beschrijft in een artikel het hotelwezen in Houthem van 1960 tot 1975. Gedurende het vakantieseizoen, grofweg tussen Pasen en de grote vakantie, is Houthem een gewilde verblijfplaats voor toeristen. Houthem en Geulhem kennen in die tijd een kleine twintig hotels, evenveel pensions en nog meer kamers te huur bij particulieren. In Houthem zijn geen campings, daarvoor moet je naar het aangrenzende Geulhem, Vilt, Valkenburg, Hulsberg en Meerssen. Vanaf het einde van de jaren zeventig neemt de belangstelling van de traditionele Houthemse doelgroep evenwel af. Lees hier meer over ons nieuwe Jaarboek. Intekenen kunt u hier.

U kunt nu via deze website intekenen voor het nieuwe, 32e jaarboek van de Stichting Historische en Heemkundige Studies in en rond het Geuldal. 14 Artikelen behandelen verschillende onderwerpen onder het thema “Veranderd Geuldal”. Veel mensen hebben nog levendige herinneringen aan vervlogen tijden. Sinds de Welvaartsstaat zien we een versnelling van de veranderingen. Reizend door onze historie kijken we in dit boek terug op de samenleving van weleer. Voor meer informatie, klik hier. Intekenen kan uiterlijk 1 september 2025. Klik hier voor het bestelformulier!

‘Huule’ of ‘hülle’ is een relict van minder lang vervlogen tijden. Het is een van de benamingen voor het maken van ketelmuziek door de plaatselijke jonkheid bij gelegenheid van de verloving van een weduwe of weduwnaar. De jonkheid stopt pas als het stel hen een tonnetje bier schenkt. Frans W.H. Bodelier schrijft vanuit zijn geheugen ‘Hülle’ in de zuidoosthoek tijdens de Wederopbouw in Mamelis en Lemiers. Deze bijdrage was aanleiding voor een achtergrondonderzoek door Rob P.W.J.M. van der Heijden getiteld ‘Huulen’ en ‘ketelen’ in historische context. Daarbij stuitte hij op het uiterst goed gedocumenteerde voorval in Itteren in 1954. Samen met Mariëtte Paris-Vankan beschrijft hij ‘Ketelen’ in Itteren.